وبر پاست ، بىنياز كننده هر نيازمند وعزّت دهنده هر خوار وزبون ، ونيروبخش هر ناتوان ، وپناه همه غمزدگان است ، گفتار آن كس را كه سخن گويد مىشنود ، وراز آن كس را كه خاموشى گزيند مىداند ، روزى آن كس كه زنده است بر عهده أو ، وبازگشت آن كس كه مرده است به سوى اوست . پروردگارا ! چشمها تو را نديده‌اند تا از تو خبر دهند ، چه تو پيش از آفريدگانى كه وصف تو را مىگويند ، وجود داشته‌اى ، خلق را براي رهايى از بيم تنهايى نيافريده‌اى ، وآنان را براي سودى به كار نگرفته‌اى ، هر كه را طلب كنى نتواند از تو پيش افتد ، وآن كه را دستگير كنى نمىتواند از تو بگريزد ، هر كس تو را نافرمانى كند به سلطنت زيانى نرسانيده ، وآن كس كه تو را فرمانبردارى كند به پادشاهيت چيزى نيفزوده است ، آن كس كه از قضاى تو خشمگين شود نمىتواند حكم تو را برگرداند ، وآن كس كه از فرمانت سرباز زند از تو بىنياز نمىشود ، هر رازي در نزد تو پيدا وهر پنهانى در پيش تو آشكار است ، هميشه بوده‌اى وهميشه خواهى بود ، ونهايتى براي تو نيست ، تو منتهايى وهر چيزى به تو پايان مىيابد پس از تو گريزى نيست ، تو وعده‌گاهى ، ورهايى از حكم تو جز به فضل تو ميّسر نيست ، زمام هر جنبنده‌اى به دست قدرت توست ، وبازگشت همه انسانها به سوى توست . پروردگارا ! تو پاك ومنزّهى وچه قدر بلند است مقام تو ! پاك ومنزّهى وچه قدر بزرگ است آنچه از آفرينش تو مىبينيم ، وچه قدر آنچه را مىبينيم در برابر قدرت وتوانايى تو كوچك است ، چه هراس انگيز است آنچه از ملكوت تو مشاهده مىكنيم ، وچه خرد واندك است آنچه مشاهده مىكنيم نسبت به عوالم قدرت وسلطنت تو كه از ديد ودانش ما پنهان است ، چه فراوان وسرشار است نعمتهاى تو در اين دنيا ، وچه حقير وناچيزند اينها در برابر نعيم آخرت . » [ شرح ] ( 21383 - 21369 ) اين خطبه از عاليترين خطبه‌هاى آن حضرت است كه مشتمل بر توحيد خداوند وتنزيه وبزرگداشت اوست .